Ιερός Ναός Παναγία η Προυσιώτισσα

ΙΕΡΟΣ   ΝΑΟΣ   ΠΑΝΑΓΙΑ  Η  ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ

Δεν ξέρω. Παναγία μου, πως να σ' ευχαριστήσω,

 πως να σου πλέξω στέφανα, να σε δοξολογήσω.

 Σ' ευχαριστώ, σ' ευχαριστώ, σου στέλνω ευχαριστίες,

Ώ! Παναγιά Προυσιώτισσα, ύμνους, δοξολογίες».

     Ο  Ιερός Ναός  " Παναγία  η Προυσιώτισσα " των  εικόνων 

  και των περιγραφών μου βρίσκεται στον Καρτεράδο                      Θήρας(Σαντορίνη)σε  ιδιόκτητο  χώρο της  οικογένειας του

Αιτωλοακαρνάνα (Αγρινιώτη) Παναγιώτη ΚΑΛΑΜΠΑΛΙΚΗ 

                Πρόκειται   γιά   έναν   πανέμορφο  Ιερό Ναό  ο  εσωτερικός    χώρος  του   οποίου είναι  υπόσκαφος  με  εξαιρετικό   ηχητητικό   αποτέλεσμα θα  έλεγα. 

Τα  θυρανοίξια  του   εν λόγω Ιερού   Ναού έγιναν  το   έτος  2006.

Παρακάτω  εικόνα: Κεντρική   είσοδος   Ιερού  Ναού.

 Η   Εικόνα   της Παναγίας  της Προυσιώτισσας  

  Η  γιορτή   της  Παναγιάς  της Προυσιώτισσας   είναι σταθερή  
και γιορτάζεται  κάθε χρόνο   στις  23  του Αυγούστου.




Εσωτερικός   χώρος  Ι.Ναού  εικονικό  αρχείο 















 Τμήμα    εξωτερικού   χώρου  του Ιερού  Ναού.

   Ιδιοκτήτης   όπως προανέφερα  τυγχάνει   ο  Παναγιώτης  ΚΑΛΑΜΠΑΛΙΚΗΣ  που  διακρίνεται στην παρακάτω εικόνα.

Τώρα   μιάς και μιλάμε   γιά Παναγία  Προυσιώτισσα  θα ήταν παράλειψή  μου  να μην αναφερθώ  στην Ιερά  Μονή της  Παναγίας  Προυσιώτισσας   που βρίσκεται στον  Προυσσό Ευρυτανίας  κτισμένη   σε  ειδυλλιακό  θα   έλεγα   τοπίο.
Παρακάτω  αναφορές  γιά   το  προαναφερθέν  μοναστήρι  με κάποιες   εικόνες

Ιερά Μονή Παναγίας  Προυσιώτισσας 

               Προυσσός   Νομός   Ευρυτανίας  

Στα   τριάντα πέντε  (35 ) χ.λ.μ  από το Καρπενήσι του  Νομού  Ευρυτανίας και ακολουθώντας τον  δρόμο της κοιλάδας της  ποταμιάς, φτάνουμε στις αυλές του  Μοναστηρίου τις  Παναγίας Προυσιώτισσας.

Παρακάτω η εικόνα  της Παναγίας  της Προυσιώτισσας  που βρίσκεται  στην Ιερά  Μονή  στον Προυσσό Ευρυτανίας 

Ακολουθούν    εικόνες   από την   Ιερά Μονή  στον  Προυσσό.

Πηγή   των  οκτώ(8)  τελευταίων   εικόνων ο ιστότοπός   μου  http://kostaschampaios.blogspot.gr/2012/08/blog-post_2635.html

ΣΧΕΤΙΚΗ   ΕΡΓΑΣΙΑ : Κώστας  Χαμπαίος 

Το καβάλημα του καλαμιού.

Το  πιό   εύκολο   στην ζωή  είναι   να  καβαλήσει   κανείς  το καλάμι , πιστεύοντας  ότι  είναι
ιπτάμενος  βασιλιάς,το  καλάμι  που πολλές  φορές  η ίδια  η ζωή  σου ρίχνει  σαν δόλωμα.
Το δύσκολο   είναι  να  μείνεις  ταπεινός,προσγειωμένος    και  να  μην ξεχνάς  από  πού
και πως  ξεκίνησες  .
Στις  μέρες  μας ,  ακόμα   και στο  κοντινότερο  περιβάλλον  μας, βλέπουμε   ,γνωρίζουμε   ανθρώπους ,  μεσήλικες  πιά ,  που   στα  παιδικά ,τα  εφηβικά   τους χρόνια ,  με  τα πόδια
πήγαιναν  στο σχολειό  και επέστρεφαν     από αυτό   κουρασμένοι ,κατάκοποι  θα έλεγα,
και  με  αγωνία   περίμεναν   κάποιον  διερχόμενο   με  αυτοκίνητο  ή  και με τρακτερ
ακόμα  να    τους  πάρει   να  κάνει  πιό    εύκολη  ,πιό  ξεκούραστη   την επιστροφή τους.
να   τα  έχουν   δυστυχώς   όλα αυτά  ξεχάσει.
Σήμερα   βολεμένοι   στα  πολυτελή  αυτοκίνητά   τους  πολλοί από αυτούς ,  ξεπερνάνε  μαθητές   φτωχούς  ,σαν   να  μην συμβαίνει   τίποτα  , φοβούμενοι   μην   λερώσουν   τα  αυτοκίνητά
τους , ξεχνώντας  προφανώς  όλα  όσα  οι ίδιοι  βίωσαν  τα πέτρινα  εκείνα  χρόνια . Μάλιστα  πολλοί    είναι   αυτοί που έχουν   και την δικαιολογία   έτοιμη  ,τι   θα γίνει αν εμπλακώ 
σε  τροχαίο,μην κατηγορηθώ  γιά  άγρα   πελατών ,προφάσεις  εν  εμαρτιαις    εν  ολίγοις.
΄Ενα  απλό   παράδειγμα  ανέφερα, περιέγραψα  γιατί  αν  πάω  σε   περισσότερα   θα  γράφω
 δύο  μήνες 
Η  εξουσία   φθείρει ,ο  πλούτος  αν   δεν  έχεις   το  γνώθι  σ'  αυτόν  επίσης, δημιουργεί
απανθρωπιά   και   κακά  πρότυπα,καχέκτυπα  θα έλεγα .
Αρετή  λοιπόν  το  να   μείνεις   σεμνός   και  ταπεινός  ,πάντα   γυρνώντας   και κοιτώντας
πίσω   σου   και   ακριβώς   το  αντίστροφο,  υπεροψία  και  αλλαζονία  το  να   ξεχνάς
όλα   εκείνα  που  η  αρετή ,η   αγάπη   η  καλοσύνη   πρεσβεύουν.

H   εικόνα   από ένα  σπουδαίο    έργο   γιά  την   κατοχή  και   τα παιδιά  της κατοχής  όπως  το 
"Ξυπόλητο  τάγμα"  Πηγή   εικόνας  :http://www.myfilm.gr/1933
 Θα κλείσω   το σχόλιό μου   με  τούτο:

Το γεγονός πως ο άνθρωπος γνωρίζει το καλό και το κακό, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του σε σχέση με τα ζώα. Το γεγονός πως παρ’ όλα αυτά, κάνει το κακό, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητα σε σχέση με τα ζώα.
 Mark Twain, 1835-1910, Αμερικανός συγγραφέας
 Πηγή   γνωμικού :  http://www.gnomikologikon.gr/catquotes.php?categ=25

Σχόλιο: Κώστας  Χαμπαίος
 

Θυμάμαι τον αυτοσχέδιο χαρταετό μου....

 Πηγή   εικόνας  : http://firiki.pblogs.gr/tags/chartaetos-gr.html

Θυμάμαι   τα  χρόνια   εκείνα   τα   παιδικά  ,εποχές   ανέχειας , αλλά   όμορφες   ρομαντικές  ,τέτοιες
μέρες   παραμονές   καθαροδευτέρας , να  ετοιμάζουμε  τον  χαρταετό  ή τους χαρταετούς.
Με  καλάμια ,λαδόκολλα ,καπνόσπαγγο  και  νεράλευρο  γιά  κόλλα  ,εφημερίδες  γιά  την ουρά,
να  φτιάχνουμε  τους  χαρταετούς   μας .
Θυμάμαι  όσοι   δεν  τα  κατάφερναν  ,σε   εμάς  τους  "  ειδικευμένους", να   μας   δίνουν
χρώματα  ,βόλους(μπίλιες)   ακόμα  και χρήματα   να  φτιάξουμε  και  τους   δικούς τους  χαρταετούς.
Τα  στοιχήματα   στις  δοκιμές , πριν  το  πέταγμα  του  χαρταετού  την καθαρή δευτέρα , να  δίνουν
και   να παίρνουν, μέχρι  καρούλια  σπάγγου  τα  στοιχήματα  κέρδιζε  όποιος   τον είχε  πετύχει
καλύτερα   και  τον   πέταξε  ψηλότερα.
΄Οσο   γιά  την καθαρά   δευτέρα   πανηγύρι  κανονικά, πέταγμα  του χαρταετού  με  στοιχήματα
πάντα  ,ποδόσφαιρο  στην αλάνα  Ολυμπιακοί-Παναθηναίκοί (είναι και επίκαιρο  γιατί  αύριο
έχουμε  το  παιγνίδι των αιωνίων)  στοίχημα  μιά  πορτοκαλάδα ή  μιά  κόκα -κόλα στην  καλύτερη  των   περιπτώσεων .
Θυμάμαι    τις  ελιές  και  το κρεμμύδι,κάποιοι    είχαν  και   ένα  κομμάτι   χαλβά  από αυτόν
που  τότε  πουλούσαν  τα  καφενεία   και τα μπακάλικα  της  γειτονιάς.    
Θυμάμαι  χαρούμενοι  να επιστρέφουμε , άλλοι  δίχως  απώλειες  σημαντικές  αναφορικά  με τους
χαρταετούς   και  άλλοι  μόνο  με  το σκοινί  στο  χέρι .

Υψώνω   ψηλά  στον  ουρανό   μιά  ευχή  με  τον  χαρταετό  μου  "Καλή  Σαρακοστή " .

Με   δύο   λόγια του Οδυσσέα  Ελύτη   θα  κλείσω το σχόλιό μου:

 "Nα  γίνομαι   άνεμος  γιά τον χαρταετό
και χαρταετός γιά τον άνεμο
ακόμα   και  όταν  ουρανός   δεν υπάρχει"

Σχόλιο: Kώστας  Χαμπαίος

Οι καλές προθέσεις και διαθέσεις διά της πειθούς

Πηγή   εικόνας  :http://www.logiosermis.net/2014/11/blog-post_933.html#.VN2zuyxGR9k


Πριν  λίγο  καιρό μόνο , στο   κρατικό   κανάλι της Γερμανικής   τηλεόρασης  παρουσιάστηκε  σφυγμομέτρηση  Γερμανών  πολιτών  στην  οποία   το  64%  ήθελε   την Ελλάδα  και  τους
΄Ελληνες    εκτός     της ζώνης   του Ευρώ .Πριν  λίγες  ημέρες  πάλι ,  παρουσιάζεται  νέα  σφυγμομέτρηση    στην οποία   το ποσοστό αυτό  άρδην άλλαξε  και  παρουσιάζει   τους  πολίτες
της   Γερμανίας   σε  ποσοστό  51%  πλέον  να  θέλουν   την   χώρα  μας  εντός  της  ζώνης  του
 Ευρώ.
 Κάποια   πράγματα  εύκολα  αλλάζουν   ,όταν μπορείς   να πείσεις   γιά το καλό  των
προθέσεων  σου  ,ότι   δηλαδή  δεν  πηγαίνεις  να  τους "ρίξεις ",να   τους  εκμετταλευτείς,
αλλά  ότι  προσπαθείς   να  επιβιώσεις  ,να   αντέξεις  ο  ίδιος ,να ζήσεις  με   αξιοπρέπεια
με  σεβασμό  .
Ο  χρόνος   θα  δείξει  αν  οι  άνθρωποι   συνεχίζουν  να  παραμένουν άνθρωποι ,πάντως
τα  τελευταία   μηνύματα   δεν μπορεί  να  μην είναι  αισιόδοξα    από τις εικόνες  που
είδαμε  και εκτός  συνόρων   αφού  πλήθος  κόσμου  συμπορεύτηκε  ,συνάχθηκε  μαζί
μας   και τους   ευχαριστούμε  από   καρδιάς  όλους  αυτούς  βεβαίως.
Η  ελπίδα  πάντα   τελευταία  πεθαίνει  ,προς  το παρόν    είναι  ζωντανή  , ζωντανοί
πρέπει να μείνουμε   και εμείς  πιστοί   στις  αρχές  μας  , φύλακες   της  αξιοπρέπειάς
μας  πάνω   απ'  όλα.
Αυτή   η  πολιτική  κατρακύλα   που  τα  τελευταία  χρόνια  βιώσαμε ,   δίχως άλλο 
έθεσε  σε  κίνδυνο   ακόμα  και τα  θεμέλια της  δημοκρατίας.Τα   συμφέροντα  σίγουρα
θα   συνεχίσουν τον ανελέητο  πόλεμό   τους ,  αλλά    λαός   ενωμένος  ποτέ νικημένος
πρέπει να   είναι το ευαγγέλιό  μας  θα έλεγα   τους δύσκολους  αυτούς   καιρούς. 
Κλείνοντας   θέλω  να προσθέσω ότι ο Ελληνικός   λαός  δεν  είναι  αγνώμων ,αχάριστος
ποτέ  δεν υπήρξε , ούτε  άφιλος ,ξέρει  να  εκτιμά και να  αγαπά  όλους  εκείνους που
στάθηκαν  και στέκονται στο ύψος  των περιστάσεων βοηθώντας   τον  πολίτη   αυτής
της  χώρας  ,τον αδύναμο  ,τον περιθωριοποιημένο  κ.λ.π.Κάποιοι   μετέφεραν  την
ανθρωπιά   τους  και  έκλεισαν  την ελληνική  ψυχή και καρδιά  σε  λογιστικά  βιβλία.

Σχόλιο: Κώστας  Χαμπαίος    

Η Ευρώπη των διαφορετικών κόσμων,αντιλήψεων ,προνομίων.

Σε  αυτή   την  Ευρώπη   όπως   δομήθηκε   μόνο  ντροπή   και  αηδία  μπορεί κάποιος
να  νιώσει.
Παιδιά  και  απόπαιδα  ,παιδιά  ανώτερων και κατώτερων  "Θεών".
Παιδιά  που   έχουν  τροφή,υγεία ,παιδεία  , αξιοπρέπεια  και  παιδιά  που  αποζητούν  όλα   αυτά
δίχως   η  φωνή  τους   να  φτάνει   στο  αυτί  κανενός  ,δίχως  να  αγγίζει  τις καρδιές   όλων εκείνων
που   ξυπνάνε  με  το χρήμα  ,κοιμούνται   με  το  χρήμα   και πεθαίνουν  με αυτό  ξεχνώντας
όλες  τις   άλλες  αξίες.
Ευρώπη  που   θυμίζει   τα    σπιτάκια   με το κόκκινο  φανάρι  όπου   και εκεί  υπάρχουν   συνεργάτες  ,είναι   οι  νταβατζήδες  ,οι  τσατσάδες   και οι εταίρες  με  την μόνη   διαφορά
ότι   οι   εταίρες   εισπράτουν   τα  λιγότερα.
Αν  θέλουν  να  βλέπουν  κάποιες  χώρες  ως  εταίρες   και  όχι  ως  χώρες  που  από  κοινού
θα   αγωνιστούν   γιά  ένα  καλύτερο   αύριο  ,τότε  σε τέτοια  Ευρώπη  είναι  αφέλεια ,  είναι
ντροπή   να  καλούμαστε   να  βρεθούμε  κάτω  από  την  ίδια  στέγη.
Πάντα   στην ζωή   ο  οικονομικά  ισχυρός   επιβίωνε,  επιβιώνει   και  αυτό  θα  γίνεται
πάντα  ,όμως  αυτό   που  σήμερα   βιώνουμε   είναι   ο  πλήρης   εξευτελισμός  της  ανθρώπινης
υπόστασης και αξιοπρέπειας.
Θυμίζει   το όλο εγχείρημα   συνδικάτο  με  λειτουργία κάκιστη ,  που  στα   απλά   ρωτούνται   όλοι,  γιά τα μάτια   του κόσμου   και στα   σοβαρά  ,εκεί  που   μπαίνουν   και τα   συμφέροντα   των ισχυρών , αποφασίζουν  οι  λίγοι  ,ολιγαρχία  με όλες  τις μορφές  της   δηλαδή.

  Πηγή   εικόνας  : http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/249137/odysseas-elytis-to-epikairo-sholio-toy-poy-saronei-sta-social-media

Σχόλιο  : Kώστας  Χαμπαίος

  
  

Η τραγική εκείνη ημέρα της 8ης Φεβρουαρίου 1981 στο Γ.Καραϊσκάκης

   Στην   μνήμη   όλων εκείνων   το  σχόλιό   μου   που ακολουθεί .

 Πηγή εικόνας  : https://www.google.gr/search?biw=1024&bih=615&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=SzDXVNeGLY_LaIDYgcAJ&ved=0CAYQ_AUoAQ&q=%CE%B5%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%B8%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%82+7+34+%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B1#imgdii=_&imgrc=dhnLFkehDWT2yM%253A%3BHjskpkjoMiRBUM%3Bhttp%253A%252F%252Fwww.newsbomb.gr%252Fmedia%252Fcom_news%252Fstory%252F2015%252F02%252F07%252F553757%252Fmain%252Folympiakosafieroma.jpg%3Bhttp%253A%252F%252Fwww.newsbomb.gr%252F%3B650%3B405


 Οι   τραγικές   ,οι εφιαλτικές  εκείνες  στιγμές  που  έζησαν  όσοι   βρέθηκαν  στο
στάδιο   τότε  ,γήπεδο  σήμερα , Γ. Καραϊσκάκης   στο  Φάληρο  και   όχι  μόνο
εκείνοι  βεβαίως   ,γιατί αυτό   που ακολούθησε    και  συγκίνησε  το  πανελλήνιο
αλλά   και πολύ  κόσμο   στο  εξωτερικό       δεν   περιγράφονται    σίγουρα  με λόγια .
Με  το  παιγνίδι  Ολυμπιακού   Α.Ε.Κ   και   την  μεγάλη   νίκη του  Ολυμπιακού
κανείς   ασχολήθηκε   μετά  από   αυτό  που έγινε , τον άδικο   χαμό   τόσων
νέων   ανθρώπων .
Τριάντα   τέσσερα  (34)  χρόνια  κλείνουν σήμερα   και  οι  μνήμες,οι εικόνες   ειδικά   σε
εμάς   τους φίλους   του Ολυμπιακού   παραμένουν    αναλλοίωτες  στον χρόνο.

Θα  ήθελα  να προσθέσω   ότι  είμαι  ιδιαίτερα   ευαιθητοποιημένος  γύρω από   την  μέρα
αυτή    και   την   απότιση   φόρου τιμής   στην μνήμη  όλων εκείνων , παρόμοια   ευαισθησία
φρονώ   ότι  διακατέχει   και   όλους   τους   υγειώς   σκεπτόμενους   φίλους  του ποδοσφαίρου
και  όχι  μόνο.

Σε   κάθε   έναν  από   εμάς  που   πηγαίναμε   στο   εν λόγω  γήπεδο  με  τα   μαξιλαράκια
αφρολέξ  στα   τσιμέντινα   τότε  σκαλιά  και  σε  κάθε   άλλο  γήπεδο άλλωστε ,θα   μπορούσε   να  είχε   συμβεί αυτό,όταν     άνθρωποι    που είναι επιφορτισμένοι   γιά  την ασφάλεια   ,γιά την προστασία   του κόσμου   δεν   είναι  υπεύθυνοι   αλλά  έχουν  τα  μυαλά  στα  κάγκελα .
Στο  σημείο   αυτό θα σταθώ  λέγοντας   πως   είναι  είναι   μαύρη  κηλίδα   στον   πολιτισμό   και στην δημοκρατία     το   ότι  κανείς   δεν  πλήρωσε   γιά  τις   παραλείψεις  όλες  εκείνες  ,κάτι  που  δεν μας   τιμά   βεβαίως σαν  λαό.   

Παράκλησή   μου   ,όπως και παράκληση  πολλών άλλων ,  είναι    την σημερινή ημέρα
στο  γήπεδο  της Τούμπας   στο παιγνίδι  Π.Α.Ο.Κ  Ολυμπιακού   να  τηρηθεί   ενός
λεπτού σιγή   στα  θύματα   της  Θύρας   7   του  Γ.Καραϊσκάκης , θα   είναι   το λιγότερο
στην  μνήμη όλων   εκείνων.

 Σχόλιο:  Kώστας   Χαμπαίος






 
  

Με το τραντζιστοράκι στο αυτί,το τραντζιστοράκι της καρδιάς μας

 Το   τραντζιστοράκι   της   καρδιάς   μας   και   το  ποδόσφαιρο  η  μεγάλη  μας  αγάπη,δύο  πράγματα  που   δημιούργησαν  φιλίες  ,άφησαν  όμορφες  στιγμές  και εικόνες   στο διάβα
των χρόνων.
Βεβαίως  δεν  φταίμε  εμείς  που μεγαλώνουμε  φταίει  η ζωή  που είναι  μικρή.

 Πηγή   εικόνας : http://lolanaenaallo.blogspot.gr/2014/09/blog-post_6.html

Θυμάμαι   τα   απογεύματα   της Κυριακής ,  παιδιά  τότε ,στην  προεφηβία   αλλά  και στην  εφηβία  μας  με  ένα   τραντζιστοράκι   στο  αυτί  ,ή  σε  ένα  σημείο  ψηλά  γιά  να έρχονται  καλά  τα  ραδιοκύματα ,να  ακούμε  τους   ποδοσφαιρικούς   αγώνες  ,παίζοντας   ταυτόχρονα  μπάλα
εποχές  που    άρχισε   να  αχνοφαίνεται  το  γυάλινο   κουτί  ( ασπρόμαυρη  τηλεόραση)  αρχής   γενομένης  από  τα      τέλη  της  δεκαετίας  του  60  και  ακολούθως.
΄Ηταν   τα  όμορφα  εκείνα  απογεύματα  που  οι φωνές   του  Βασίλη  Κοντοβαζαινίτη, του Βασίλη
Γεωργίου ,του  Νίκου  Μουρκάκου  του  Αντώνη Πυλιαρού  χάϊδευαν  θα έλεγα  τα τύμπανά  των
αυτιών  μας.
΄Ηταν  οι εποχές  που  με  τις  περιγραφές   των  αγώνων   δημιουργούσαμε  τις δικές  μας                εικόνες  ,τα   δικά  μας  χρώματα, τις   δικές  μας  ευκαιρίες  ,τα  δικά μα ς γκολ.
΄Ηταν  βεβαίως   τα  απογεύματα  που  η  τηλεόραση   γιά  εμπορικούς  λόγους  δεν  έδειχνε  τους
αγώνες  ,θυμάμαι   βλέπαμε  το  Αγγλικό  πρωτάθλημα  και  κάπου  στα  μέσα  της  δεκαετίες  του
70   έδιναν   το  καλύτερο  Ελληνικό   παιγνίδι  σε  μαγνητοσκοπημένη  μετάδοση  και  μόνο  το
δεύτερο   ημίχρονο   γιά  να  δοθούν   ολόκληρα  τα   παιγνίδια  λίγο καιρό   αργότερα  σε   γήπεδα
που   δεν έπεφτε  καρφίτσα .
Στις  μεταδόσεις  αυτές  οι  φωνές  του   Γιάννη  Διακογιάννη  και του Βαγγέλη Φουντουκίδη  κυρίως
μας   έδειναν  τον παλμό ,την ενημέρωση   γύρω  από  την  ιστορία  των ομάδων  ,την προϊστορία των αγώνων  με  την   ακτινογραφία   θα  έλεγα   των  αντιπάλων ποδοσφαιριστών.
Οι   συναθροίσες   στους  μοναδικούς   καφενέδες  που  είχαν  το   γυάλινο  κουτί   ,κυνηγημένοι  από
δασκάλους  περισσότερο  ,κάποια  παιδιά  και από τους  γονείς  τους,προσωπικά   δεν ανήκω  στην  δεύτερη  κατηγορία .Με   ένα  γλυφιτζούρι    στο  χέρι  ,ή   ένα   χωνάκι   στραγάλια  τα  απογεύματα
των  τηλεοπτικών  μεταδόσεων  ήταν πανηγύρι  γιά  εμάς  και  με  την λήξη των παιγνιδιών  γραμμή  γιά  παιγνίδι  γιά  ποδόσφαιρο  στις αλάνες  τις  χωμάτινες   ή  στα  χωράφια  με  το  γρασίδι .

  Πηγή   εικόνας : http://lolanaenaallo.blogspot.gr/2014/09/blog-post_6.html

Στις   μέρες  μας  πολλά   πράγματα   άλλαξαν  ,τα  ακούσματα  άλλαξαν ,το  παιγνίδι  άλλαξε ,οι  φιλίες  στην αλάνα   όλο  και  μικραίνουν  ,όλα  τα  άλλαξε   ο  χρόνος  δυστυχώς.

Σχόλιο: Kώστας  Χαμπαίος