Follow by Email

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Παναγία Προυσιώτισσα "Η αρχόντισσα της Ρούμελης "



               Ιερά Μονή Παναγίας  Προυσιώτισσας 

               Προυσσός   Νομός   Ευρυτανίας  

Στα   τριάντα πέντε  (35 ) χ.λ.μ  από το Καρπενήσι του  Νομού  Ευρυτανίας και ακολουθώντας τον  δρόμο της κοιλάδας της  ποταμιάς, φτάνουμε στις αυλές του  Μοναστηρίου τις  Παναγίας Προυσιώτισσας.



Δεν ξέρω. Παναγία μου, πως να σ' ευχαριστήσω,
 πως να σου πλέξω στέφανα, να σε δοξολογήσω.
 Σ' ευχαριστώ, σ' ευχαριστώ, σου στέλνω ευχαριστίες,
Ώ! Παναγιά Προυσιώτισσα, ύμνους, δοξολογίες».



    Η   Ιερά Μονή Παναγίας  Προυσιώτισσας 



Πηγή   εικόνας  ( http://to-dialeimma.blogspot.gr/2011/11/blog-post_29.html )


     Η   Ιερά Μονή Παναγίας  Προυσιώτισσας 

                   Πηγή  εικόνας  ( http://ipantonassa.blogspot.gr/2010/08/blog-post_19.html )


                                           ΔΕΗΣΗ    ΣΤΗΝ  ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ  



Πηγή   εικόνας  (http://autotei.blogspot.gr/2011/10/3.html)


Στο κέντρο καταπράσινων και πανύψηλων βουνών, στα νότια του νομού
Ευρυτανίας και μόλις 36 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, βρίσκεται εδώ και
χίλια περίπου χρόνια το ιστορικό και σε όλους μας ακουστό μοναστήρι της
Κυράς της Ρούμελης, της Παναγίας της Προυσιώτισσας περιτριγυρισμένο
από απότομους και άγριους βράχους που προκαλούν δέος που και μόνο
τους ατενίζεις. Το μοναστήρι είναι ιστορικό, αγιασμένο που η φήμη του
ξεπέρασε τα στενά όρια της Ρούμελης, της Θεσσαλίας αλλά και της χώρας.
Κατά χιλιάδες προστρέχουν οι πιστοί στην χάρη της, άλλοι να την
επικαλεστούν και άλλοι θερμά να την ευχαριστήσουν. Όχι μόνο τον
Αύγουστο όπου και εορτάζει το μοναστήρι ( στις 23 Αυγούστου ημέρα
αποδόσεως της Κοίμησης της Θεοτόκου και συνάμα ημέρα ευρέσεως της
θαυματουργού εικόνας ) αλλά και όλο το χρόνο, άνθρωποι γονατιστοί,
άλλοι με λαμπάδες και τάματα, μάνες με παιδιά στην αγκαλιά, ηλικιωμένοι
που με δυσκολία περπατούν, νέοι που ζητούν την παρηγοριά ,γονείς με τα
παιδιά τους… Όλοι προσμένουν καρτερικά στην σειρά, για να φτάσουν
στο μικρό και σκοτεινό ναό, καθολικό της Ιεράς Μονής, για να φτάσουν
στη Χάρη Της, να ακουμπήσουν τα γεμάτα πίστη χείλη τους στην
σεβάσμια εικόνα της Παναγίας, να λάβουν τις δωρεές Της και τις ευλογίες
Της. Όλους μας περιμένει η Παναγία, όλους ανεξαρτήτως οικονομικής
κατάστασης, ανεξαρτήτως φύλου, γένους φυλής. Μια είναι η μεγάλη μας
μάνα, η μάνα που στοργικά περιμένει τα παιδιά Της να έλθουν κοντά Της
και να ζητήσουν τις  μεσιτείες Της.
Στα νοτιοδυτικά της Ευρυτανίας, στις απολήξεις των βουνών Καλιακούδα και
Χελιδώνα βρίσκεται από τον 9ο αιώνα η εικόνα της Παναγίας της
Προυσιώτισσας, στις νότιες κορυφογραμμές της Πίνδου, διάλεξε η Κυρά της
Ρούμελης να χτίσει τοσπίτι της, μακριά από πόλεις και θορύβους αλλά
 κοντά σε φτωχούς, άσημους  βοσκούς και σε άγριους τόπους . Κοιτώντας
από ψηλά το μοναστήρι θαρρείς  που είσαι σε ουράνια κλίμακα, αισθάνεσαι
την μηδαμινότητα του ανθρώπου αλλά παράλληλα αισθάνεσαι και την
απεραντοσύνη του Δημιουργού που « τα πάντα εν σοφία εποίησε ».
Βλέπεις ολόκληρη της Ιερά Μονή από ψηλά και αισθάνεσαι το νοερό
χέρι της Παναγίας να σε κρατεί, βλέπεις το   καμπαναριό
με τις μελωδικότατες καμπάνες, βλέπεις τα σήμαντρα, το τάλαντο, τα κελιά των
φιλόξενων μοναχών, το Συνοδικό ( χώρος για υψηλά προσκεκλημένα άτομα
κατά την πανήγυρη της Μονής), το βαπτιστήριο με τον ιερό ναό των Αγίων
Πάντων, το κοιμητήριο των πατέρων της Μονής, τους τριώροφους ξενώνες για
Τους προσκυνητές και το καθολικό όπου τελούνται οι ιερές ακολουθίες καθημερινά
προς δόξαν του Τριαδικού μας Θεού και της οικοδέσποινας της Μονής, της
Παναγίας Προυσιώτισσας.

Απο που όμως ήρθε και με ποιο τρόπο η εικόνα της Παναγιάς

Τον καιρό που βασίλευε ο εικονομάχος Θεόφιλος στην Κωνσταντινούπολη,
άρχισε μεγάλο διωγμό κατά των Αγίων εικόνων και έστειλε βασιλικές διαταγές
σε κάθε πόλη και χώρα, διατάζοντας τους ορθόδοξους και απειλώντας τους
με βασανιστήρια και εξορίες για να κατεβάσουν τις Αγίες εικόνες και να τις
κάψουν ή να τις καταστρέψουν. Όσοι πείθονταν σε αυτή τη βασιλική διαταγή
έπαιρναν αξιώματα και τιμές όσοι όμως αρνούνταν να καταστρέψουν τις Αγίες
εικόνες τότε τους εκτελούσε είτε με απάνθρωπα βασανιστήρια είτε τους εξόριζε.
Εκείνη την εποχή το 829 μ.Χ η σεβάσμια εικόνα της Παναγίας βρισκόταν σε μια
πόλη της Τουρκίας, στην Προύσα της Μικράς Ασίας. Όπως τιμούσαν την Αγιά Σοφιά
στην Κωνσταντινούπολη, έτσι ακριβώς οι πιστοί τιμούσαν τον ναό που βρισκόταν
η ιερή εικόνα της Παναγίας. Αφού έπεσε βασιλική διαταγή να καταστραφούν όλες
οι ιερές εικόνες ένα αρχοντόπουλο, γιος ενός άρχοντα της βασιλικής αυλής,
κινούμενος από θείο ζήλο και βλέποντας τα θαύματα που καθημερινά έκανε η
εικόνα της Παναγίας δεν θέλησε να υπακούσει στην διαταγή αυτή και να καταστρέψει
την θαυματουργή εικόνα . Αυτός λοιπόν ο ευσεβής νέος πήρε την εικόνα αυτή
και κατέφυγε στα μέρη της Ελλάδας όπου θα μπορούσε να ησυχάσει από τους
μανιώδουςαιρετικούς.
Ενώ ο νέος αυτός είχε κατέβει με την ιερή εικόνα ως την Καλλίπολη της Θράκης
άγνωστο πώς η εικόνα χάθηκε. Ποιος μπορεί να περιγράψει τα δάκρυα και την
πίκρα του αρχοντόπουλου, χτυπιόταν και οδυρόταν και αναστενάζοντας συνεχώς
έκλεγε πιστεύοντας ότι η εικόνα εξαφανίστηκε λόγω της αμαρτωλότητάς του.
Αφού έμεινε αρκετές μέρες κλαίγοντας είπε στον εαυτό του: « Παρόλο που η
Κυρία μου Θεοτόκος θέλησε να φυλάξει μόνη Της την αγία Εικόνα, εγώ δεν γυρίσω
πίσω στην πατρίδα μου γιατί δεν μπορώ να βλέπω να καταστρέφουν τις Αγίες
εικόνες και να καταπατούν τα Άγια σύμβολα της Εκκλησίας μου ». Με αυτούς τους
λογισμούς ήρθε και κατοίκησε στην Υπάτη κοντά στη σημερινή Λαμία και έκτισε
ένα μικρό εκκλησάκι για να παρηγορηθεί για την ξενιτιά του.
Ένα παιδί από τους βοσκούς, φύλαγε τα γίδια του πατέρα του και μια νύχτα εκεί
που κοιμόταν εκεί περίπου που είναι το σημερινό κοιμητήριο της Μονής, δίπλα
από το κρυφό σχολειό, ακούει ξαφνικά πίσω του γλυκούς και απαλούς ύμνους.
Από το φόβο του ξύπνησε και ενώ σκεφτόταν να βρει από πού έρχονται οι ύμνοι
αυτοί βλέπει ξαφνικά ένα πύρινο στύλο, μια φωτεινή δέσμη που ξεκινούσε από

 μια σπηλιά και έφτανε ως τον ουρανό. Στην αρχή σκέφτηκε ότι ήταν ουράνιο τόξο,
έπειτα πάλι μονολογούσε ότι το ουράνιο τόξο αφενός βγαίνει την ημέρα, αφετέρου
είναι καμπυλωτό σε σχήμα, ενώ η φωτεινή αυτή στήλη ήταν κατακόρυφη ως τον ουρανό.
Φεύγει λοιπόν κατατρομαγμένο στον πατέρα του και του αναφέρει το παράδοξο αυτό
γεγονός. Ο πατέρας του αρχικά δεν το πίστεψε, αλλά παρ όλες τις επιμονές του παιδιού
του, την άλλη νύχτα πηγαίνουν μαζί και ω του θαύματος!!! Οι γλυκειές μελωδίες
συνεχιζόταν και ο πυρσός ξεκινούσε πάλι από το σπήλαιο και έφτανε σον ουρανό.
Την άλλη μέρα το παιδί μαζί με τον πατέρα και μερικούς άλλους βοσκούς εξερευνούν
το σπήλαιο και βλέπουν την Αγία εικόνα να φεγγοβολά και να αστράφτει. Αφού την
προσκύνησαν και χάρηκαν που βρήκαν ένα τέτοιο θησαυρό, άνοιξαν μονοπάτι προς
το σπήλαιο για να ανάβουν καθημερινά ένα καντηλάκι μπροστά στην Χάρη Της.
Με ποιο όμως τρόπο ήρθε μόνο ο Θεός ξέρει.
Μετά από λίγες ημέρες το γεγονός αυτό μαθεύτηκε στις γύρω πόλεις και περιοχές
και έφτασε στα αυτιά του αρχοντόπουλου που την μετέφερε από την Προύσα.
Χωρίς να χάσει καιρό πήρε μαζί του τους δούλους του και έτρεξε σε εκείνα τα μέρη
αναζητώντας αυτό που επιζητούσε. Μετά από δυο μέρες έφτασε και μόλις την
αντίκρισε, την αναγνώρισε αμέσως και έπεσε κάτω προσκυνώντας Την.
Ποτάμι τα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του, δάκρυα χαράς για την εύρεση
του θησαυρού του. Έπειτα αφού φιλοδώρησε τους χωρικούς που την βρήκαν
πήρε την εικόνα για να επιστρέψει στην Υπάτη λέγοντάς τους : « Αδελφοί
μου μη διαμαρτύρεστε εναντίον μου διότι αφενός η εικόνα είναι δίκη μου και
έπειτα ο τόπος αυτός δεν είναι κατάλληλος ούτε για χτίσιμο εκκλησίας ούτε για
συνάξεις προσκυνητών ».
Με αυτά τα λόγια άφησε λυπημένους τους βοσκούς και αυτός πήρε την Αγία
εικόνα και αναχώρησε. Καθώς έφτασαν σε κάποιο ύψωμα του δρόμου κουράστηκαν
και έβαλαν την εικόνα σε ένα ερειπωμένο εκκλησάκι για να ξαποστάσουν.
Ενώ αποκοιμήθηκαν, όταν ξύπνησαν δε βρήκαν την εικόνα και ο άρχοντας
σκέφτηκε ότι τους παρακολουθούσαν οι βοσκοί και ήρθαν κρυφά και την έκλεψαν.
Καθώς επέστρεφαν πίσω, το αρχοντόπουλο άκουσε μια γυναικεία φωνή λέγοντάς
του : « Ω νέε σώσου και πήγαινε στο καλό, διότι εγώ αναπαύομαι καλύτερα σε
αυτούς τους άγριους και ορεινούς τόπους με απλοϊκούς βοσκούς παρά σε
μεγαλουπόλεις με πλούσιους άρχοντες. Αν θέλεις να μείνεις μαζί μου έλα και
θα ναι και για καλό σου » και ξαφνικά πάνω στο βουνό δημιουργήθηκε το
τύπωμα της Παναγίας μια τρύπα στην κορυφή του βουνού σε μέγεθος ίση
με την εικόνα και κατά ύψος του βουνού εμφανίστηκαν αποτυπώματα
ανθρωπίνου πέλματος. Περπάτησε δηλαδή η Παναγία προς την κορυφή
του βουνού διαπερνόντας το για να φτάσει και πάλι στην θέση όπου αυτή
διάλεξε να γίνει το μόνιμο κατοικητήριό της εδώ και χίλια περίπου έτη.
Αυτά τα άκουσε το αρχοντόπουλο με προσοχή και ελευθέρωσε τους δούλους
του και γύρισε πάλι στο σημείο ευρέσεως της εικόνας και εγκατέλειψε τα εγκόσμια
και αφοσιώθηκε στην υπηρεσία της Παναγίας. Έτσι λοιπόν έχουμε τους πρώτους
μοναχούς που εγκαταστάθηκαν στον ιερό αυτό τόπο, που διάλεξε η Κυρά της
Ρούμελης να χτίσει το αιώνιο σπίτι της, το αρχοντόπουλο που πήρε το μοναχικό
όνομα Διονύσιος και ο δούλος του που πήρε το όνομα Τιμόθεος. Εκατοντάδες
υπήρξαν συνολικά οι μοναχοί που διάβηκαν στο ψηφιδωτό του χρόνου το
κατώφλι από την ιστορική Μονή της Παναγίας της Προυσιώτισσας, αγιάστηκαν
και αγίασαν.

Συνοπτική παρουσίαση του παρεκκλησίου που βρίσκεται η εικόνα της
 Παναγίας της Προυσιώτισσας.

Όπως προείπαμε και πιο πριν αριστερά του τέμπλου του κυρίου ναού και σε
ανεξάρτητο μέρος βρίσκεται το παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων όπου και
βρίσκεται εδώ και πολλούς αιώνες η Ιερά και σεβάσμια εικόνα της Παναγίας
 της Προυσιώτισσας. Δεν έχει διασωθεί καμία μαρτυρία, η οποία να βεβαιώνει
το χρόνο ίδρυσης του πρώτου σπηλαίου-ναού της Παναγίας. Το μικρό σπήλαιο,
έτσι όπως διαμορφώθηκε σε ναΐσκο (4μ μήκους και 2,8 μ πλάτους) έχει το
ιδιαίτερο προνόμιο να αποτελεί την μόνιμη κατοικία της θαυματουργού εικόνα
της Παναγίας και οριοθετεί τον αντικειμενικό σκοπό του προσκυνήματος.
Το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο, όπου σε ειδικό προσκυνητάρι βρίσκεται
και τιμάται η εικόνα της Παναγίας, χωρίζει τον μονόχωρο ναΐσκο σε κυρίως
ναό και ιερό. Το ιερό μέσα στο βράχο ίσα ίσα που χωράει δύο με τρείς το πολύ
κληρικούς κατά την Θεία Λειτουργία που γίνεται στο παρεκκλήσι αυτό, μόνο
κατά την ημέρα πανηγύρεως της Μονής στις 22-23 Αυγούστου, ημέρα ευρέσεως
 της θαυματουργού εικόνας. Ο κυρίως ναός του μικρού παρεκκλησίου μόλις
μπορεί να χωρέσει δέκα πιστούς οι οποίοι καθ όλο το χρόνο μπαίνουν από
 την δυτική είσοδο από την βορειοανατολική μεριά του καθολικού, ασπάζονται
 την ιερά εικόνα, προσεύχονται στην Χάρη Της και βγαίνουν από την μεσημβρινή
 μικρή πόρτα πάλι στο καθολικό του κυρίως ναού.

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Προυσιώτισσας

Στο μικρό αυτό σπήλαιο, στην βόρεια πλευρά του καθολικού, διαμορφωμένο κατάλληλα
σε παρεκκλήσιο, κατέχει το μεγάλο θησαυρό της Ορθοδοξίας, την θαυματουργή εικόνα
της Παναγίας.
Στο κέντρο του επιχρυσωμένου ξυλόγλυπτου τέμπλου και σε ανάλογο περίτεχνο και
όμορφο προσκυνητάρι κατοικεί για χίλια και πλέον έτη η Παναγία η Προυσιώτισσα.
Η εικόνα είναι μεγέθους 0,88 x 0,60 και πέρα από τα θαυμάσια θαύματα που κάνει
χαρίζει στους πιστούς της πνευματική ευφροσύνη και αγαλλίαση, χαριτώνει την
ψυχή του ανθρώπου. Η Παναγία εικονίζεται ως τη μέση και με το δεξί της χέρι δείχνει
το Χριστό ενώ με το αριστερό τον κρατάει στοργικά στην αγκαλιά της. Ο Χριστός
είναι στραμμένος προς το πρόσωπό Της και με το δεξί Του χέρι Την ευλογεί .
Πρόκειται για τον εικονογραφικό τύπο της Οδηγήτριας. Την εικόνα την καλύπτει
 αργυροχρυση επένδυση του Γεωργίου Καραϊσκάκη και μόνο τα ζωγραφισμένα
πρόσωπα των εικονιζόμενων είναι φανερά.. Τα μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια της Παναγίας ,
 τα γραμμένα φρύδια, η μακριά ίσια καλλιγραφημένη μύτη , το μικρό κερασένιο στόμα,
οι μεγάλες επιφάνειες των φώτων στο πρόσωπο φέρουν μπροστά μας μια από τις ωραιότερες
και εκφραστικότερες ,μορφές της μεταβυζαντινής περιόδου. Η παράδοση, σύμφωνα με
τον αριθμό 3 κώδικα της Μονής θέλει την εικόνα έργο του Ευαγγελιστή Λουκά.
Η αργυροχρυση επένδυση-το πουκάμισο της Παναγίας οφείλεται σε εκπλήρωση
τάματος του γενναιότατου στρατηγού Καραϊσκάκη ο οποίος όταν συχνά αρρώσταινε
 από την ασθένεια της θέρμης, πολλάκις φιλοξενούνταν στην Μονή Προυσού και
νοσηλευόταν εκεί. Έταξε στην Παναγία να του χαρίσει την γιατρειά για να συνεχίσει
τους ένδοξους αγώνες του για την απελευθέρωση του γένους, και θα την έντυνε με
 αργυρόχρυσο πουκάμισο. Πράγματι μετά την θεραπεία, ευγνωμονώντας Την, εκπλήρωσε
το τάμα του στολίζοντάς την με την θαυμάσια τεχνουργημένη επένδυση ,έργο του
χρυσοχόου καλλιτέχνη Γεωργίου Καρανίκα το 1824, όπως μας αποκαλύπτει η ανάγλυφη
 επιγραφή πάνω από τον δεξιό ώμο της Παναγίας : « Η Παντάνασσα. Δι εξόδων
του γενναιοτάτου στρατηγού Γεωργίου Καραϊσκάκη, χειρί Γεωργίου Καρανίκα, 1824 ».
Ω Δέσποινα Προυσιώτισσα, βασίλισσα ουρανού και γης, τιμιωτέρα των χερουβείμ
και ενδοξοτέρα των Σεραφείμ και πασών των επουρανίων δυνάμεων ! Θρόνε του Θεού
καθαρότατε, Πανάσπιλη και Πανάχραντη Κόρη, Αειπάρθενη και Πανακήρατη, η κ
ατάφυση μητέρα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, των όλων Θεού, και κατά χάρη
 μητέρα όλων των χριστιανών, που ανάξια έχουμε το όνομα του Υιού σου. Ρίξε το
βλέμμα σου και σε μας τα μικρά και τιποτένια παιδιά σου, μην ξεχνάς τη συγγενική
οικειότητα, μη παραβλέψεις εμάς τους αμαρτωλούς, που με τα πονηρά έργα μας
καταπροσβάλλαμε το Άγιο όνομα Σου. Μην μας εγκαταλείψεις εμάς που μόνο το
 όνομά σου έχουμε εμείς οι χριστιανοί, ενώ τα έργα μας είναι παρόμοια με εκείνα
των ειδωλολατρών. Σκέπασέ μας με τη σκέπη της ακαταμάχητης και ανίκητης
 βοηθείας Σου. Από τα βάθη της ψυχής μας δεόμεθα στη μεγαλοσύνη σου να 
παραβλέψεις τις αμαρτίες    μας και ως φιλόστοργη Μητέρα να μας δυναμώνεις 
κατά των ορατών αλλά και των αοράτων   εχθρών μας. 
Κατά των ορατών εχθρών για να υποφέρουμε τις θλίψεις, τις τυραννίες και
 τις στεναχώριες που δοκιμάζουμε τα τελευταία χρόνια εξ αιτίας των αμαρτιών μας.
Αλλά και κατά των αοράτων για να μην έχουν δύναμη πάνω μας οι δαίμονες που
πάντα μας πολεμούν άσπονδοι και νοεροί πολέμιοί μας. Σύντριψε τις παγίδες και
 τις ενέδρες που μας στήνουν, απάλλαξέ μας από την πικρή αιχμαλωσία στην
οποία μας δούλωσαν. Ναι, Κυρία λύτρωσε τους ταπεινούς Σου δούλους από
την δυναστεία τους και στον παρόντα βίο αλλά και στον καιρό της κρίσεως. Ανάλαβέ
 μας σε παρακαλούμε και βοήθησέ μας ενισχύοντάς μας να βαδίζουμε στο εξής
 όπως ταιριάζει σε χριστιανούς και να φυλάγουμε τις εντολές του μονογενούς Σου Υιού,
έχοντας μεταξύ μας αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, πίστη, πραότητα, σωφροσύνη,
 εγκράτεια και όλους τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος . Τέλος δε ,αξίωσε όλους μας
 της ανέσπερης και ανεκλάλητης χαράς της Βασιλείας των ουρανών.
Περιγραφή της διαδρομής για τη Μονή.

Φεύγοντας από το Καρπενήσι και ακολουθώντας των φιδίσιο ασφαλτόδρομο της
Ποταμιάς και ακολουθώντας μια διαδρομή που ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου τα αναφέρει
ως Ευρυτανικά Τέμπη φτάνουμε στις αυλές της Παναγίας. Ο δρόμος προς τον Προυσσό
κρύβει εναλλαγές του τοπίου. Αρχικά ο τόπος είναι καταπράσινος γεμάτος από έλατα
όπου χαίρεσαι να το απολαμβάνεις ενώ λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω η φύση αγριεύει.
Τα βουνά σμίγουν ερμητικά το ένα με το άλλο και συνάμα η ανθρώπινη επέμβαση τα
κάνει να ανοίγουν για να φτάσουμε στο Μεγάλο και Μικρό χωριό. Εικοσιπέντε χιλιόμετρα
 μετά το Καρπενήσι φτάνουμε στον χώρο όπου μπορούμε να θαυμάσουμε το τύπωμα
και τα πατήματα της Προυσιώτισσας. Η ευλάβεια, η πίστη και ο πόνος των ανθρώπων
 τους οδήγησαν στο να χτιστεί ένα μικρό εκκλησάκι κάτω ακριβώς από το βράχο με τα
πατήματα της Παναγίας. Ανεβαίνοντας την σιδερένια σκάλα μπορούμε να δούμε
ολοκάθαρα τα αποτυπώματα που άφησε η Παναγία στο διάβα της για να φτάσει
στο σημερινό σημείο που διάλεξε για να γίνει το σπίτι της. Το σπίτι του οποίου οι
πόρτες είναι πάντα ανοιχτές. Πάντα μας καρτερεί η Θεοτόκος. Μας περιμένει όλους
 μας να ακουμπήσουμε πάνω της τους πόνους, τα βάσανα, τις πίκρες και τα προβλήματά
μας. Συνεχίζοντας το ταξίδι μας προς την Ιερά Μονή φτάνουμε στην περιοχή τριπόταμο
όπου ο ποταμός Καρπενησιώτης ενώνεται με τον Κρικελοπόταμο για να σχηματίσου
ν τον Τρικεριώτη και αυτός με τη σειρά του να φτάσει στην τεχνιτή λίμνη των Κρεμαστών.
Αφού περάσουμε την παλιά και τη νέα γέφυρα πάνω από το σημείο της ένωσης των
τριών ποταμών συναντάμε ξεκινάει ο ανηφορικός πλέον δρόμος για να αγναντέψουμε
 από μακριά το ρολόι, ένα παλιό καμπαναριό όπου μας υποδείχνει ότι ο τόπος είναι
αγιασμένος χάρη στην Παναγία. Έμψυχα και άψυχα αντικείμενα μας υποδείχνουν
την παρουσία της Παναγιάς μας και μας δηλώνουν ότι φτάνουμε στο σπίτι της
Υψηλοτέρας όλων των Αγίων και των Αγγέλων -όλης της στρατευόμενης και
θριαμβεύουσας Εκκλησίας.
Το σημερινό ρολόι τα παλιότερα χρόνια χρησίμευε ως κωδωνοστάσιο –σημείο αναφοράς
 ώστε οι χωρικοί και οι βοσκοί να αφήσουν τις βιοτικές εργασίες και μέριμνες και να
μαζευτούν όλοι ,σαν ένα σώμα προς δόξαν του Τριαδικού μας Θεού και της οικοδέσποινας
 της Μονής της Παναγίας μας Ακολουθώντας μια πορεία συνεχών στροφών στο χείλος
του γκρεμού το μάτι μας βλέπει να κρέμεται το Μοναστήρι έτοιμο να κατρακυλήσει
προς τον απότομο γκρεμό. Είναι η πίσω μεριά της Μονής, το τριώροφο οικοδόμημα
το οποίο σήμερα χρησιμεύει ως την κατοικία των μοναχών, την τράπεζα, τα μαγειρεία,
 τα γραφεία, το ηγουμενείο και τα κελιά στον τρίτο όροφο. Η σημαία του δικεφάλου
 αετού, σημείο κατατεθέν της Βυζαντινής μεγαλοπρέπειας μας υποδηλώνει ότι η
Μονή είναι Σταυροπηγιακή, ότι ανήκει δηλαδή στο Οικουμενικό Πατριαρχείο
 εκκλησιαστικώς.
Το καλογερικό όπως ονομάζεται το τριώροφο αυτό οικοδόμημα βρίσκεται στα
ανατολικά του καθολικού, Άρχιζε να κτίζεται το 1921, στο πλάτωμα πάνω από
φοβερό γκρεμό βάθους τουλάχιστον τριακοσίων μέτρων. Έχει μήκος 21μ και 9μ πλάτος.
Κατά την γερμανική κατοχή το οικοδόμημα αυτό πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς και
 ανοικοδομήθηκε από τον ηγούμενο Κωνσταντίνο Παπαδημητρίου. Χρησιμοποιείτε
επίσης και σαν χώρος υποδοχής επιφανών προσώπων και χώρος διαμονής τους.
Οι περίφημοι εξώστες του τρίτου ορόφου έχουν μια θέα μαγευτική και πάνω από
 το χάος του γκρεμού μετατρέπονται σε εξώστες του ουρανού. Κατεβαίνοντας
προς τον χώρο στάθμευσης του αυτοκινήτου το μάτι μας δεν χορταίνει να βλέπει
ολόκληρη πλέον της Ιερά Μονή. Η Κυρά της Ρούμελης μας αποκαλύπτει το σπίτι
και μας καλεί να το γνωρίσουμε για να μας φιλοξενήσει
Απολυτίκιον Ιεράς εικόνας
• Της Ελλάδος απάσης συ προΐστασαι πρόμαχος και τερατουργός εξαισίων τη εκ
 Προύσσης εικόνι Σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ, και γαρ φωτίζεις εν τάχει
 τους τυφλούς δεινούς τε απελαύνεις δαίμονας και παραλύτους δε συσφίγγεις αγαθή.
Κρημνών τε σώζεις και πάσης βλάβης τους σοι προστρέχοντας. Δόξα τω σω ασπόρω
τοκετώ, δοξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα το ενεργούντι δια σου τοιαύτα θαύματα
Μεγαλυνάρια εορτής
• Δεύτε την εικόνα την ιερά, της Προυσιωτίσσης, ασπαζόμεθα ευλαβώς, βρύουσαν
παντοίων νόσων και πάσης βλάβης, ρώσιν δαψιλεστάτην και χάρην άφθονον
• Σφαίρας ουρανίους φωταγωγείς, αχράντω οικήσει την υδρόγειον δε βολαις, αρρήτων
θαυμάτων, αυγάζεις όθεν πίστει, πάντες σε προσκυνούμεν ω Προυσιώτισσα
Aπό το βιβλίο του Καθηγητού Αρχαιολογίας κ.Αθανασίου Παλιούρα: Το Μοναστήρη της
Παναγίας στον Προυσό



Να   σημειώσω μόνο  ότι  η  μόνη τροποποίηση που έγινε στο κείμενο είναι  το μέγεθος     γραμμάτων   και  η σειρά τους, η  στοίχιση  δηλαδή ..

Και  άλλες    εικόνες    από το  Μοναστήρι  και τον  γύρω χώρο που
το περιβάλλει 












Πηγή   ανωτέρω  ΄έξι (6)  εικόνων  (http://continuita.blogspot.gr/2011/10/blog-post_8334.html)

Θα   κλείσω   με μία εικόνα ακόμα απείρου  κάλους  όπως και οι προηγούμενες βεβαίως 




Να  έχουμε  όλοι  την  βοήθεια  της  Παναγιάς  !!

Εργασία :  Κώστας  Χαμπαίος 







Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΒΕΓΓΑΛΙΚΑ ΝΑ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΤΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΕΙΝΑΝΕ ?

Σημεία   των καιρών ?

Βεγγαλικά   στον αέρα , προς  χάριν  επίδειξης, ειδικών εφέ,  διαφήμισης ,αυτοπροβολής,  εκατομμύρια  χρημάτων  καμμένα  έτσι  γιά  την   πλάκα  μας  ...


Πηγή   εικόνας  (http://androsfilm.blogspot.gr/2010/04/2010.html)


Κατρακύλα  της  ανθρώπινης αξιοπρέπειας  και του πολιτισμού είναι δίχως  άλλο ,  να   παρατηρούμε καθημερινά  παιδιά να πεθαίνουν  από  ασιτία-  υποσιτισμό  , άλλα  να  λιποθυμούν από την πείνα  και κάποιοι  με  ήσυχη  συνείδηση  να καίνε  χρήματα   στον αέρα  ,  ζητωκραυγάζοντας  και  κτυπώντας  παλαμάκια ..
Ο  νεοπλουτισμός   και  η  καφρίλα  του  καπιταλισμού  στο αποκορύφωμά  τους.
Kαι  το ακραίο είναι  ότι τα περισσότερα   πέφτουν σε  μεγάλες  Χριστιανικές  γιορτές. Σίγουρα     η  Παναγιά  και ο Χριστός   δακρύζουν  βλέποντας  ανθρώπους  να πεθαίνουν  από  την πείνα και κάποιοι να  τους  ποδοπατούν ,να μην τους βλέπουν ,αντιθέτως  να  παρατηρούν    το  "θέαμα"  των  βεγγαλικών   ζητωκραυγάζοντας  ...
Μόνο   και  μόνο από σχόλια  ορισμένων  καταλαβαίνει  κανένας  που πάμε ....




Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Εμείς γι' αλλού κινήσαμε κι' οι άλλοι αλλού μας πάνε

     
          Επειδή   έτσι  μας  τα  παρουσιάζουν   δεν πάει  να  πεί  ότι  είναι κι'  έτσι τα πράγματα.

΄Ενας   που διαχειρίζεται  τις  τύχες  πολλών    αν  δεν τα καταφέρει  μία-δύο -τρείς  φορές  οι ευκαιρίες  σταματούν  καθένας  κάνει  το κουμάντο του .
Στην  Ευρώπη  ισχύει   το αντίθετο , ενώ απέτυχαν  παταγωδώς  , ενώ   βούλιαξαν  ολόκληρες  οικονομίες , συνεχίζουν  ακάθεκτοι  ,απευθυνόμενοι σε  ανθρώπους  που οι περισσότεροι χάσκουν
που  δεν   αντιδρούν , σαν  κάτι  να περιμένουν  από  τους άλλους,  σαν τι  αλήθεια  σωτήρες  γιά να τους  σώσουν  από  τους "σωτήρες "?
Πόσο  υποτιμά  την  νοημοσύνη του κάποιος  αλήθεια , όταν  θα  πάει  να δουλέψει με  300-400  Ευρώ  και  να  πληρώνει και   φορολογία  σε  ένα κράτος  που απουσιάζει παντελώς που δεν του προσφέρει τίποτα απολύτως.
Πόσο  υποτιμάται  η  νοημοσύνη του κόσμου , σε  λίγο  ο ένας στους  τρείς  δεν θα  έχει
εργασία(την ώρα αυτή  είναι  ήδη ένας  στους τέσσερις  επισήμως).
Τον  κόσμο   εκεί   σε  αυτό το σημείο  τον έφεραν κάποιοι που  έχουν  Ονοματεπώνυμο


Πόσοι  κοπρίτες  αλήθεια    θρέφονται  και  μάλιστα  με χρυσά κουτάλια  εκεί   στην   Ευρωπαϊκή  ΄Ενωση  των  σωτήρων ,πόσοι  βολεμένοι,  ,πόσοι  υπάλληλοι, πόσοι παρατρεχάμενοι?
Αντί να  εξαθλιώνεται  ο  κοσμάκης  ,να  ταπεινώνεται , καλά  θα κάνουμε να  τους στείλουμε  στο  ανάθεμα  αυτούς εκεί  να  κλείσει  το  μαγαζί  και  η κάθε  χώρα  να βρεί  το δρόμο   της.Πρώτα  που οι λαοί  ήταν  πιό ελεύθεροι  είχαμε  τους τεχνικούς  πολέμους  ,το εμπόριο  όπλων  ,τις  απειλές,  σήμερα   έχουμε τα λαμόγια  και τα τσακάλια  Τροϊκανών- Δ.Ν.Τ (αδέλφια  είναι μεταξύ τους   ούτε  καν πρωτοξάδελφα)
Η  κάθε  χώρα   η  ίδια  θα εκτιμήσει   τι  χρειάζεται,πως  θα καλύψει  τις  ανάγκες  της  ,που  φτάνει   η δρασκελιά  που  έλεγαν  και οι  γέροντες  σοφοί  και όχι να  τους  φτιάχνουν έργα, να τους  δημιουργούν οι άλλοι  τεράστια  έξοδα-ανοίγματα σε κατασκευές   που   πολλές  φορές είναι  και  δευτερευόντως απαραίτητες .  Πότε  οι άνθρωποι θα ζήσουν σαν άνθρωποι  ,μη έχοντας  σωτήρες,  παρά  μόνο  σωτήρας  να είναι  ο αληθινός ?

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Κοιτώντας το δάσος και όχι το δένδρο


                                       

Πολλές   φορές   μπορεί  οι άνθρωποι  να   κοιτάζουμε το ίδιο αντικείμενο και να βλέπουμε  διαφορετικά πράγματα,  είναι και  από  ποία   οπτική γωνιά  το  παρατηρείς.


Πολλοί  πιστεύουν  ότι  οι  ΄Ελληνες   γίναμε  το οικονομικό  πειραματόζωο  γιά  να  μάθουν  και να διορθώσουν τα  κακώς κείμενα  οι  μεγαλύτερες  οικονομίες. Είναι λάθος να πιστεύουμε
κάτι  τέτοιο  και να μην βλέπουμε  ότι  γιά να πλήξεις  έναν λαό
πρώτα   θα  τον κτυπήσεις οικονομικώς  και  τα  άλλα  έρχονται  μόνα  τους ,όπως  η   εξαθλίωση , η  ταπείνωση ,το  χαλάρωμα των ηθικών  αντιστάσεων ,το  ξεπούλημα  συνειδήσεων  και  γης  ,το  κόψιμο  των  ριζών και  κατόπιν  ισχύει  το " Δρυός πεσούσης  πας  ανήρ  ξυλεύεται "

Το   "σύστημα"  που   κτίζουν σιγά-  σιγά  των ανθρώπων  προβάτων  ,των  κουτών  ανθρώπων , αρχίζοντας  από κάποιες   δεκαετίες  πριν ,έφτασε  η ώρα  να  το ολοκληρώσουν  να   επιπλωθεί  ,να ηλεκτροδοτηθεί  να  γίνουν τα  εγκαίνια,Πρώτα  θύματα  οι λαοί  με πολιτισμό  , με κουλτούρα  γι'αυτό  και σε  ότι  μας  αφορά  αυτός  ο  αφελληνισμός .

΄Ενα    σπουδαίο  κοινωνικό τραγούδι  των  Αργύρη  Κουνάδη(μουσική) και Μάριου Ποντίκα(στίχοι)   με την φωνή  του  Αντώνη Καλογιάννη


Τη χώρα μας μαλώνουνε
ποιος να την πρωτοπροστατέψει
προστάτες ακριβοί
κοστίζουνε πολύ
προστάτες και μαλώνουν
στο δικό σου μαγαζί

Αγράμματη είναι η χώρα μας
δεν την αφήνουν να προκόψει
και μένει μια ζωή
στην πρώτη τη μικρή
ψέμματα τη μαθαίνουν
και την κάνουν πιο χαζή

Όλο χρωστάει η χώρα μας
και ξεπουλιέται στον καθένα
σε χαμηλή τιμή
για μια μπουκιά ψωμί
για λίγο ξεχρεώνει
κι άντε πάλι απ' την αρχή

Μήδεια είναι η χώρα μας
κάνει θηλιά την αγκαλιά της
τα χέρια της σχοινί
στα μάτια το πανί
ατέλειωτη που μοιάζει
η ενός λεπτού σιγή

Η χώρα είμαι εγώ κι εσύ
μη βγάζουμε έξω την ουρά μας
πρέπει να το σκεφτείς
να ψάξεις και να βρεις
τι από μας να θέλει
και τι κάνουμε εμείς



Το   βίντεο αυτό βρήκα  στο Youtube  δεν ανήκει   σε  μένα αλλά   στους  δημιουργούς !





Με τα μάτια της λογικής και της αλήθειας

             Γιατί   άλλά   μάτια  έχει ο λαγός  και άλλα  η κουκουβάγια .


Δεν   χρειάζεται να είσαι  σοφός  γιά να καταλάβεις   γιατί  οι    οικονομίες  του  νότου
καταποντίστηκαν    και  μιλώ για΄Ελλάδα,Ιταλία,Ισπανία Πορτογαλία  ασχέτως  με  αυτά  που λένε,  πού επικαλούνται  κάποιοι   γιατί   έτσι  βολεύει .
Αν πάρουμε  τις  ισοτιμίες  και μόνο  των νομισμάτων που είχαν  οι χώρες  αυτές  πριν την νομισματική  ΄Ενωση  , εύκολα  καταλαβαίνει  κάποιος , αν  χοντρικά το αναλύσει, γιατί
βούλιαξαν    και εξηγούμαι:
To  μεγαλύτερο  έγκλημα   που έγινε   από  Γερμανούς  και Γάλλους  κυρίως ,γιατί τους  βόλευε  σαφώς , είναι  το ότι  δεν έγινε  χαρτονόμισμα  το   νόμισμα  του   Ευρώ  ,το νόμισμα  των  δύο (2) Ευρώ γιά  να μην  πω και των πενήντα  λεπτών  ακόμα .Οι   ΄Αγγλοι  που επίσης είχαν  ισχυρό νόμισμα  έμειναν σε  αυτό και   γιά τον  λόγο αυτό και δεν  τους  συμπεριλαμβάνω.
Οι Νότιοι  ποτέ  δεν έμαθαν το  νέο νόμισμα   και ούτε  ακόμα  το  γνωρίζουν καλά  και ποτέ  δεν θα το μάθουν  ,οι  περισσσότεροι τουλάχιστον, αυτό είναι  καρατσεκαρισμένο.
Πόσο εύκολο ήταν   στο Γερμανό  το  1,95 (μάρκο) ή στον Γάλλο το  6,55 (φράγκο) να  προσαρμοστούν   στην  νέα  τάξη  πραγμάτων  και  πόσο  δύσκολο στους νότιους  με  το  1936,27   του  Ιταλού (Λιρέτα)  του  ΄Ελληνα  340,75(δραχμή) του Ισπανού  166,4  (πεσέτα )  ,του   Πορτογάλου  200,5(εσκούδο) .
΄Ολες  οι άλλες  αναλύσεις ,  για  το τι έφταιξε  είναι  κουραφέξαλα ,απλά κάποιοι  πιάσανε χοντρά κορόϊδα  κάποιους άλλους .
Oι  οικονομίες  του   Νότου εφόσον συνεχίσουν να είναι στην ζώνη του Ευρώ , σε  αυτή την ξεχαρβαλωμένη  πλέον  Ευρώπη ,θα  πρέπει   να   απαιτήσουν   με κάθε τρόπο   τα  νομίσματα  του  ενός   Ευρώ   των  δύο  Ευρώ  ,ακόμα και των  50  λεπτών να   γίνουν χάρτινα.


Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

Bίκυ Μοσχολιού "Η μαγεύτρα του λαϊκού τραγουδιού"

                                 

                           



                                                                          ΒΙΚΥ  ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ


Αναμφίβολα  μία από τις  καλύτερες  γυναικείες  φωνές  που πέρασαν μεταπολεμικά από το  λαϊκό πάλκο, από το  λαϊκό πεντάγραμμο είναι  η Βίκυ  Μοσχολιού .
Επτά   χρόνια   κλείνουν  σήμερα από  την  ημέρα  που  η  Βίκυ Μοσχολιού ταξίδεψε  γι' άλλους  γαλαξίες ,  γιά  να  ανταμώσει  εκεί  τις άλλες  μεγάλες  και τους άλλους μεγάλους  του λαϊκού πεντάγραμμου, τον  Γιώργο Ζαμπέτα, τον Απόστολο  Καλδάρα ,τον ΄Ακη Πάνου,την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου τον Πυθαγόρα , τον Πάνο Τζανετή, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση , τον Στράτο Διονυσίου ,την  Μαρίκα  Νίνου ,την Ιωάννα  Γεωργακοπούλου ,την Στέλλα  Χασκίλ  και   πολλούς  άλλους  και  πολλές  άλλες  βεβαίως  .


     Πηγή   εικόνας (http://www.entertv.gr/2012/08/02/below-photo-slider-left/epta-chronia-choris-tin-viki-moscholiou/)

Για τον πολύ κόσμο ήταν η Βίκυ Μοσχολιού. Για τους "σχετικούς" ήταν "η Βικάρα". Διόλου τυχαίος ο υπερθετικός. Στις χαρές, στις λύπες, στους θυμούς της, η γυναίκα αυτή ήταν η προσωποποίηση του υπερθετικού. Στους ίδιους υψηλούς τόνους αφιερώθηκε και στο τραγούδι, αλλά με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ήταν καταπληκτικό πώς αυτό το εκρηκτικό στη ζωή του άτομο κατάφερνε να έχει τέτοια αυτοκυριαρχία στο πάλκο. 
Η Βίκυ Μοσχολιού γεννήθηκε στο Μεταξουργείο το Μάιο του 1943, αλλά μεγάλωσε στα αυθαίρετα του Αιγάλεω, στην Αγία Βαρβάρα.
Πηγή (http://entertainment.in.gr/html/ent/532/ent.38532.asp)


                                                ΤΟ   1962  ΞΕΚΙΝΑ  ΜΕ  ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ  150  ΔΡΑΧΜΕΣ

Ξεκίνησε την καριέρα της το Πάσχα του 1962 στην «Τριάνα» του Χειλά, δίπλα στον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Δούκισσα. Καθιερώθηκε το 1964 τραγουδώντας το «Χάθηκε το φεγγάρι» του Σταύρου Ξαρχάκου στην κινηματογραφική παραγωγή «Λόλα». Τον επόμενο χρόνο το τραγούδι της «Ένα αστέρι πέφτει – πέφτει» έγινε μεγάλη επιτυχία συνεχίζοντας σε συνεργασίες, μεταξύ άλλων, με τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Μάνο Ελευθερίου, τον Γιώργο Κατσαρό, τον Άκη Πάνου, τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Δήμο Μούτση, τον Μίμη Πλέσσα, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη και τον Σταμάτη Κραουνάκη.
Πηγή  (http://www.entertv.gr/2012/08/02/below-photo-slider-left/epta-chronia-choris-tin-viki-moscholiou/)

                                                    ΤΟ    ΠΡΩΤΟ   ΤΗΣ   ΤΡΑΓΟΥΔΙ   ΣΤΑ   1962  

Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς δουλεύει στην καλοκαιρινή «Τριάνα», όπου γνωρίζει τον τραγουδιστή και συνθέτη Σταύρο Τζουανάκο, ο οποίος της δίνει το πρώτο της τραγούδι. Με μια απλή σύμβαση που υπογράφει στην Columbia , ηχογραφεί ένα ωραίο χασάπικο σε μουσική και στίχους δικούς του, με τίτλο «Να ’ξερες πόσο πόνεσα». Ο ίδιος της κάνει και δεύτερη φωνή. Το δισκάκι, που στην άλλη πλευρά είχε μια σύνθεση του Τζουανάκου σε στίχους Ν.Χάρου, με τίτλο «Μια Κυριακή χαράματα» με την Καίτη Γκρέυ, όπως θυμάται η Μοσχολιού δεν πούλησε ούτε εκατό δισκάκια ενώ τα πιο πολλά τα χάρισε η ίδια στους συγγενείς της.
Πηγή σχολίου  (http://www.ogdoo.gr/portal/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=897&Itemid=122)
 ΚΑΙ   ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ  ΠΟΥ  ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ  ΣΤΟΝ  ΠΑΡΑΚΑΤΩ  ΣΥΝΔΕΣΜΟ
http://www.youtube.com/watch?v=4oxhK3bcdLk
Το   αρχείο δεν ανήκει σ' εμένα  αλλά  σ'  εκείνους  που  έχουν τα  δικαιώματά του ,τους  δημιουργούς  ,τους κατόχους  του , εγώ  απλά  το βρήκα  στο Youtube!


Ο  Σταύρος  Τζουανάκος .Πηγή  εικόνας   (http://www.ogdoo.gr/portal/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=897&Itemid=122)


Γιώργος  Ζαμπέτας   και  Βίκυ Μοσχολιού  .Η  Βίκυ Μοσχολιού  και  Μανταλένα  αποτέλεσαν  τις λαϊκές μούσες  του Γιώργου  Ζαμπέτα .

Πηγή  εικόνας (http://h-zwh-einai-wpaia.blogspot.gr/2008/11/1.html)

Στο τραγούδι  της  ανάρτησής μου   παρακάτω   η Βίκυ Μοσχολιού κάνει δεύτερες φωνές στον μεγάλο λαϊκό βάρδο τον Στέλιο Καζαντζίδη .
Αφιερωμένο εξαιρετικά στους φίλους συλλέκτες, στους φίλους που κάνουν λαϊκά προγράμματα στο περιφερειακό ραδιόφωνο, σε όλο
υς τους φίλους μου που αγαπάνε το λαϊκό τραγούδι και σε όλους εκείνους που έχουν χαμένες αγάπες ,έψαξαν στις στάχτες, ξέχασαν, προσπαθούν να ξεχάσουν ή ακόμα συνεχίσουν στα αποκαϊδια κάτι να βρούνε! 


Στίχοι : Κώστας Βίρβος
Μουσική : Στέλιος Καζαντζίδης
Πρώτη εκτέλεση : Στέλιος Καζαντζίδης - Βίκυ Μοσχολιού

LP - Στ. Καζαντζίδης Νο -3 (1971)

Μη σκαλίζεις τη στάχτη να ξανάβρεις φωτιά
η δική μας αγάπη τώρα έσβησε πιά
Κι αν υπάρχουνε σπίθες που ακόμα κρατούν
μ' ένα φύσημα αγέρα και αυτές θα χαθούν.

Με μιά αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία
εσύ ήσουνα για μένα μιά παλιά ιστορία
Εσύ ήσουνα για μένα μιά παλιά ιστορία
με μιά αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία

Μιά φορά εγελούσες όταν έκλαιγα εγώ
σαν σκυλί με τραβούσες πότε εκεί πότε εδώ
Μα περάσαν τα χρόνια κι ήρθαν άλλοι καιροί
τώρα εγώ θα γελάω μα θα κλάψεις εσύ

Με μιά αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία
εσύ ήσουνα για μένα μιά παλιά ιστορία
Εσύ ήσουνα για μένα μιά παλιά ιστορία
με μιά αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία.

Η δική σου εικόνα έχει πλέον χαθεί
την σκεπάζουν αράχνες και την κρύβει η ντροπή
Προκειμένου να είσαι της ζωής μου σκιά
κοίτα βρες κάποιον άλλον πριν γεράσει η καρδιά

Με μιά αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία
εσύ ήσουνα για μένα μιά παλιά ιστορία
Εσύ ήσουνα για μένα μιά παλιά ιστορία
με μιά αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία.







Το   αρχείο δεν ανήκει σ' εμένα  αλλά  σ'  εκείνους  που  έχουν τα  δικαιώματά του ,τους  δημιουργούς  ,τους κατόχους  του , εγώ  απλά  το βρήκα  στο Youtube!





Aπόστολος  Καλδάρας - Βίκυ  Μοσχολιού

Πηγή   των δύο  εικόνων  ο σύνδεσμος (http://www.ogdoo.gr/portal/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=540&Itemid=40)

Ο Απόστολος  Καλδάρας  συνεργάστηκε  στο  λαϊκό πάλκο  και μέσω  του  Ελληνικού κινηματογράφου με την Βίκυ   Μοσχολιού,στη Ελληνική δισκογραφία βεβαίως. Η ίδια  ερμήνευσε  σε πρώτες και δεύτερες  εκτελέσεις   πολλά τραγούδια του.Ο Απόστολος Καλδάρας  σε πολλά τραγούδια του συνόδευσε  την  Βίκυ  Μοσχολιού   σαν  δεύτερη  φωνή  .


                                                        ΠΟΙΟΥΣ    ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ  ....
                                                                               Τραγουδώντας τα καλύτερα 
Σχεδόν όλους τους συνθέτες της χρυσής δεκαετίας του '60 (πλην του Χατζιδάκι που τραγούδησε σε δεύτερη εκτέλεση το «Είμαι αετός χωρίς φτερά») και μεταγενέστερους του '70, 80 και των αρχών του '90 και όλους τους σπουδαίους στιχουργούς αυτών των δεκαετιών ερμήνευσε με την απαράμιλλη λαϊκή φωνή της η Βίκυ Μοσχολιού.

Πηγή: http://mousikorama.gr/site/biography/218-mosxoliou


Η  Βίκυ  Μοσχολιού  με τον Σταύρο Ξαρχάκο

Πηγή εικόνας  ( http://www.musiccorner.gr/?p=13043 )

Στον  παρακάτω  σύνδεσμο  ένα   σπουδαίο τραγούδι  , ένα τραγούδι από τους  αποκαλούμενους  ύμνους της Ελληνικής δισκογραφίας, ένα  τραγούδι  που καθιέρωσε   την  μεγάλη αυτή ερμηνεύτρια   οριστικά και αμετάκλητα  πλέον στην 
συνείδηση  του κόσμου   ως  μιά  πολύ μεγάλη λαϊκή ερμηνεύτρια  !
Η  Βίκυ  Μοσχολιού  φυσικά   τους   δικαίωσε  και με το παραπάνω   στα επόμενα  χρόνια .

Χάθηκε το φεγγάρι
Από την ταινία ''Λόλα''
το 1964

Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

Του ήλιου σβήστηκε το φως
εχάθη το φεγγάρι
και πάει το παλικάρι
καημός και πόθος μου κρυφός

Πέτρα την πέτρα περπατώ
το αίμα του ανασαίνω
και πια δεν περιμένω
που σκότωσαν 'τόν π' αγαπώ

Καημός και πόθος μου κρυφός
η νύκτα τον τυλίγει
και την φωνή μου πνίγει
ο πόνος μου 'γινε αδελφός

Πέτρα την πέτρα περπατώ
το αίμα του ανασαίνω
και πια δεν περιμένω
που σκότωσαν 'τόν π' αγαπώ

Ήρθε να μ' εύρει την αυγή
ήρθε να με φιλήσει
ήρθε για να γεμίσει
γαρύφαλλα κι αστέρια η γη

Πέτρα την πέτρα περπατώ,
φέγγει και ξημερώνει
Γλυκό πουλί τ' αηδόνι
τραγούδα μου τον π' αγαπώ.


http://www.youtube.com/watch?v=KpPxRrZkI80

Το   αρχείο δεν ανήκει σ' εμένα  αλλά  σ'  εκείνους  που  έχουν τα  δικαιώματά του ,τους  δημιουργούς  ,τους κατόχους  του , εγώ  απλά  το βρήκα  στο Youtube! 

Το   1967  η Βίκυ  Μοσχολιού θα παντρευτεί  τον Μίμη Δομάζο  τον "Στρατηγό"  του Παναθηναίκού και του Ελληνικού ποδοσφαίρου , επίσημο συνοδό της από το 1963 ,με τον οποίο θα αποκτήσουν και δύο κόρες, τη Ράνια και την Ευαγγελία, πριν οριστικά  χωρίσουν  στα   1978.



Πηγή εικόνας  (http://istorikesphotografies.blogspot.gr/2010/07/h-biky-o-mim.html)



Πηγή  εικόνας  (http://www.ogdoo.gr/portal/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=162&Itemid=110)

Ο  δημιουργός , ο  καλλιτέχνης   που  συνεργάστηκε  αρκετά  η Βίκυ Μοσχολιού  είναι  και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης  ο   σπουδαίος  αυτός τραγουδοποιός  οποίος  την βοήθησε  αρκετά
θα έλεγα . Εκτός από την συνεργασία τους  στο λαϊκό πάλκο ,αλλά  και σε συναυλίες , η  Βίκυ Μοσχολιού έχει  ερμηνεύσει σπουδαία τραγούδια  που έγραψε  ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και φυσικά  δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι  1962, Κυριακή του Πάσχα, η Βίκυ  Μοσχολιού  κάνει την πρεμιέρα της στο πάλκο, δίπλα στον  Γρηγόρη Μπιθικώτση  και τη Δούκισσα, στην Τριάνα του Χειλά.

Στον  παρακάτω  σύνδεσμο "Τα   καραβάνια "  μας   ερμηνεύει  η  Βίκυ Μοσχολιού

Γρηγόρη  Μπιθικώτση  ,ένα σπουδαίο  κοινωνικό  τραγούδι  


Το   αρχείο δεν ανήκει σ' εμένα  αλλά  σ'  εκείνους  που  έχουν τα  δικαιώματά του ,τους  δημιουργούς  ,τους κατόχους  του , εγώ  απλά  το βρήκα  στο Youtube!


Η   Βίκυ  Μοσχολιού  σε  ένα από  τα  δεκάδες  γιά να μην πω εκατοντάδες  εξώφυλλα  .
Πηγή εικόνας  ( http://istorikesphotografies.blogspot.gr/2011/10/blog-post_1717.html)

΄Οπως προανέφερα  η Βίκυ Μοσχολιού έχει συνεργαστεί σχεδόν με όλους   τους μεγάλους  μουσικοσυνθέτες .

ΣΤΑΥΡΟ ΞΑΡΧΑΚΟ 

ΓΙΩΡΓΟ ΖΑΜΠΕΤΑ 

ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΚΑΛΔΑΡΑ 

ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ 

ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΤΣΑΝΗ 

ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ

ΔΗΜΟ ΜΟΥΤΣΗ 

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ 

ΓΙΑΝΝΗ ΣΠΑΝΟ

ΣΤΑΥΡΟ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ   

ΛΟΥΚΙΑΝΟ ΚΗΛΑΗΔΟΝΗ

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΙΤΣΙΛΑΔΗ

ΓΡΗΓΟΡΗ  ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΣΤΑΜΑΤΗ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗ

Με  ποιητές  και   στιχουργούς  (κάποιοι από  αυτούς  λαϊκοί ποιητές  θα έλεγα ) είναι  :

NIKOΣ  ΓΚΑΤΣΟΣ  

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

ΚΩΣΤΑΣ  ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ 

ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ 

ΑΚΗΣ  ΠΑΝΟΥ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ  ΚΑΛΔΑΡΑΣ 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ 

ΚΩΣΤΑΣ  ΒΙΡΒΟΣ

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ 

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ (ΤΣΑΝΤΑΣ)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΣ

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΚΟΥΦΑΣ 

ΑΛΕΚΟΣ ΚΑΓΙΑΝΤΑΣ 

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΖΕΦΡΩΝΗΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΟΛΑΔΑΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΡΡΙΚΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΟΥΡΤΗΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΦΑΚΙΝΟΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΙΟΥΡΚΑΣ

ΛΙΝΑ  ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ 

ΛΟΥΚΙΑΝΟ ΚΗΛΑΗΔΟΝΗ

Να  μου  συγχωρεθεί  αν  παρέλειψα  κάποιον

΄Ενα τραγούδι έγραψε  και  ο Κώστας Χατζής  γιά την Βίκυ Μοσχολιού :

Στον  παρακάτω σύνδεσμο  ζωντανή ηχογράφηση από την εκπομπή του Γιώργου Παπαστεφάνου "μουσικη βραδια" όπου συναντώνται για πρώτη φορά η Μοσχολιού και ο Χατζής σε ένα μοναδικό πραγματικά πάντρεμα

http://www.youtube.com/watch?v=T1O_rVjSYCE&feature=related

Το   αρχείο δεν ανήκει σ' εμένα  αλλά  σ'  εκείνους  που  έχουν τα  δικαιώματά του ,τους  δημιουργούς  ,τους κατόχους  του , εγώ  απλά  το βρήκα  στο Youtube! 


Μοσχολιού Βίκυ - Δισκογραφία


Στον παρακάτω  σύνδεσμο  ξετυλίγεται  η  ζωή   της   Βίκυς Μοσχολιού.

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&catid=1&artID=1165196

Πηγή εικόνας  (http://www.palaiofaliro.gr/Default.aspx?id=4473&nt=18&lang=1)

Το  βιβλίο αυτό αν  δεν κάνω λάθος πρωτοπαρουσιάστηκε  Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 18:30  στον  Πολυχώρο Δημαρχείου ( Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων )
( Τερψιχόρης 51 & Αρτέμιδος)
Το  παρουσίασαν  οι  Δημήτρης Παπαδημητρίου, μουσικοσυνθέτης, 
΄Αννα Μπιθικώτση, συγγραφέας & ποιήτρια, 
Χρήστος Ζαμπούνης, εκδότης "Φερενίκη",ενώ 
προβλήθηκε   video με σημαντικές στιγμές της καριέρας της  Βίκυς Μοσχολιού 
Πολυχώρος Δημαρχείου ( Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων )
( Τερψιχόρης 51 & Αρτέμιδος)
Τα   στοιχεία βρήκα και πήρα  από  τον σύνδεσμο ( http://www.palaiofaliro.gr/Default.aspx?id=4473&nt=18&lang=1)


Bίκυ  Μοσχολιού και Πάνος  Γεραμάνης, αμοιβαία  η εκτίμηση και ο σεβασμός .


Κάποιοι μεγάλοι καλλιτέχνες  ,όπως και  η Βίκυ Μοσχολιού  , γιά να τιμηθούν πρισσότερο, έγιναν και γραμματόσημο  
Πηγή  (http://www.kolivas.de/archives/42958)



Η “ψυχούλα” της Βίκυς Μοσχολιού

΄Αρθρο   ψυχής   θα  το  χαρακτήριζα  και  το αναρτώ   για να το μελετήσουν  όσοι εκ των φίλων επιθυμούν:

΄Ενα  μικρό  τμήμα του άρθρου  λέει  ακριβώς :Ευχαριστώ πάντα τον Κύριό μας και την Παναγιά για το θείο δώρο που μου χάρισαν (τη φωνή) να μπορέσω να βοηθήσω τους γονείς μου, τα αδέλφια μου και τον κόσμο.

Ολόκληρο  το άρθρο(http://nikopoulos.blogspot.gr/2009/07/blog-post_7185.html)

Στην  συνέχεια  ένα   αρχείο  μουσικό   και   ένα τραγούδι που είναι γραμμένο   απ' ότι  τουλάχιστον γνωρίζω  γιά τ ον Κυρ' Αλέκο  τον  πατέρα  της  Βίκυς
 Μοσχολιού  . Λέγεται  ότι ο Κυρ' Αλέκος  τον πρώτο καιρό  ειδικά  έφευγε  από την λαχαναγορά  που δούλευε   γιά  να  παρακολουθήσει  ακόμα και  τις  πρόβες  της κόρης του.
Ο  Γρηγόρης Μπιθικώτσης  στην ερμηνεία .

Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Καναρίδης

Άλλες ερμηνείες:
Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Γιώργος Ζαμπέτας

Κύρ' Αλέκο απ' το Βοτανικό,
στάσου δυό κουβέντες να σου πω.
Κύρ' Αλέκο, κύρ' Αλέκο
με το πράσινο γελέκο,
κύρ' Αλέκο, κύρ' Αλέκο
με το πράσινο γελέκο.

Μια γυναίκα αγαπώ κι εγώ
που 'ναι μέσα στο Βοτανικό.
Κάθεται στη γειτονιά σου,
πέντε πόρτες δεξιά σου,
κύρ' Αλέκο, κύρ' Αλέκο
με το πράσινο γελέκο.

Κύρ' Αλέκο, τώρα να χαρείς,
έλα βοήθησέ με όσο μπορείς.
Βοήθησέ με να την πάρω
να σε κάνω και κουμπάρο,
κύρ' Αλέκο, κύρ' Αλέκο
με το πράσινο γελέκο.


Το   αρχείο δεν ανήκει σ' εμένα  αλλά  σ'  εκείνους  που  έχουν τα  δικαιώματά του ,τους  δημιουργούς  ,τους κατόχους  του , εγώ  απλά  το βρήκα  στο Youtube! 

Την   εργασία μου αυτή θα κλείσω  με ένα  αρχείο  μουσικό -εικονικό .Στο video χορεύει ο πατέρας της Βίκυς Μοσχολιού.

http://www.youtube.com/watch?v=ybt4cYCvIzU

Το   αρχείο δεν ανήκει σ' εμένα  αλλά  σ'  εκείνους  που  έχουν τα  δικαιώματά του ,τους  δημιουργούς  ,τους κατόχους  του , εγώ  απλά  το βρήκα  στο Youtube!


Η  Βίκυ Μοσχολιού   έφυγε  σαν  σήμερα (16  Αυγούστου)  το  2005  από την ζωή , τα  "αστέρια" όμως  δεν  πεθαίνουν  ποτέ , στέκουν  εκεί  ψηλά  να  τα  αγναντεύουμε  να μας  τραγουδούν , να  τους τραγουδάμε  !!  

Από την   πλευρά μου  στην  μνήμη της    ακουμπώ  δύο  λουλούδια  με  ένα  ευχαριστώ γιά τα μεγάλα  τραγούδια  που ερμήνευσε  και έμειναν  σε  μας  και στους επόμενους  φυσικά ως παρακαταθήκη .


Εργασία - άρθρο-σχόλια :Kώστας  Χαμπαίος

Η  εργασία   αυτή  δεν  κλείνει   και συνεχώς θα εμπλουτίζεται  ....